Izola's world - Comics, cartoons, sketches and fanzines ♥ e-mail: izola.art@gmail.com
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα sketchbook 20. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα sketchbook 20. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμείς και ο μπολιτιζμός
Καυγάς με μια γόμα
Πολλοί έχουν σφυρίξει από τη δεύτερη καραντίνα, σε σημείο να πιάνουνε κουβέντα με τις κατσαρόλες και το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Όχι εγώ! Εγώ πάντα έβγαζα απ' τη μέση τα είδη σχεδίου, που δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους. Ζήτημα δικαιοσύνης! Α, και με την ευκαιρία, να θυμηθώ ν' αποφυλακίσω τα πενάκια, που κάποια δικαστική πλάνη έριξε σ' ένα σκοτεινό κουτί από πούρα.
Τσίκι-τσίκι-τσικ
Γραμμές (τσίκι-τσίκι-τσικ) που χαλαρώνουν τα νεύρα, φιγούρες του ασχέτου και σπατάλη μελάνης σ' ένα χαρτί, που πριν από τέσσερα χρόνια γκρίνιαζα ότι δεν μου αρέσει, αλλά ξαφνικά έγινε το αγαπημένο μου, και τώρα δεν το βρίσκω. Canson, δεν θα τα πάμε καλά!
Ένα πρωινό με πολλά μποφόρια στην ακροθαλασσιά
Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με το σχέδιο, γιατί έκανε ψύχρα. Σηκώθηκα, ντύθηκα, κι άρχισα να απαγγέλω όποιο ποίημα μου κατέβαινε.
Άσ' τη βάρκα
Το «Χάρισμα» κάνει και τις πέτρες να κλαίνε.
Και ξαφνικά ακούω πίσω μου μπράβο και κλαπ κλαπ.
Αντίο, αγαπημένε Κίνο!
Τρυφερός και συνάμα κοφτερός σαν μαχαίρι. O Χοακίν Σαλβαδόρ Λαβάδο, ο μεγάλος Κίνο, έφυγε στις 30 Σεπτέμβρη από τη ζωή. Θα ζει μέσα από τα έργα του, που εδώ και χρόνια έχουν πάρει τη θέση τους στην καρδιά μας. Τον αποχαιρετάμε μ' ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Την Ιζόλα την αναγνωρίζετε. Το κοριτσάκι δίπλα της, που παραπέμπει στη Μαφάλντα, είναι η Μίκα, της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας.
Αν θέλετε, διαβάστε περισσότερα Η Μίκα και η Μαφάλντα.
Κυματάρες
Όταν έχει κυματάρες, εύκολα μπαίνεις στη θάλασσα. Μια απόφαση είναι! Πώς βγαίνεις όμως; Ιδιαίτερα όταν δεν έχεις δυνατούς τετρακέφαλους και πρέπει να πατήσεις πάνω σε κοτρώνες, ενώ σε κυνηγάνε οι κυματάρες.
Ευχές για τα γενέθλια
Ευχαριστώ, Αγγελική Βαρελλά!
ΤΟ ΓΑΛΑΤΑΚΙ
Τρία βιβλία της εικονογράφησα. Στενή συνεργασία δεν είχαμε ούτε τρελαινόμασταν από τη χαρά μας όταν βλεπόμασταν. Ήταν όμως σεβάσμια, «τα είχε καλά και με τους θεούς και με τους δαίμονες», όπως λέει μια συγγραφέας, και κατάφερε να μου αφήσει το αποτύπωμά της.
Μιλάω για τη Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη. Γαλατάκι όπως την αποκαλούσαν οι φίλες της.
Λίγες ημερομηνίες συγκρατώ. Την επέτειο του θανάτου της τη θυμάμαι, γιατί πέφτει στα γενέθλιά μου, 23 Σεπτέμβρη.
Μια τέτοια γιορτινή μέρα, πριν από πολλά χρόνια, με είχε πάρει τηλέφωνο για να μου ευχηθεί:
«Να λιώσεις σαράντα ζευγάρια σιδερένια παπούτσια μέχρι να βρεις αυτά που αναζητάς».
Τι σόι ευχή είναι αυτή, βρε Γαλατάκι;
Το Γαλατάκι όμως, σαν σίφουνας που ήτανε, το είχε κλείσει το τηλέφωνο.
Κι από τότε έμεινα με την απορία. Ευχή μου άφησε ή κατάρα;
Την απάντηση μου έδωσε παλιά φίλη, που ξέρει όλη την παλιά φρουρά των συγγραφέων:
«40 ζευγάρια σιδερένια παπούτσια λιώνουνε στον κλίβανο και μετά αγοράζεις ένα ζευγάρι ΝΙΚΕ. Αμάν πια με τα θέσφατα και τους γόρδιους δεσμούς. Άμα θέλουμε άλυτα μυστήρια φτιάχνουμε και δικά μας.
Άντε γιατί... λατρεμένες μορφές, κακιές πεθερές».
Ευτυχώς φέτος ήρθε η ευχή της γλυκύτατης και αγαπημένης Αγγελικής Βαρελλά, που η δημιουργία πολλών βιβλίων μας έχει δέσει με μια όμορφη φιλία, και διέλυσε τα διφορούμενα φολκλορικά της Γαλάτειας. Ουφ!
Sketchbook Σεπτέμβριος 2020–Μάσκες
Αν δεν ξέρετε τι θα πει σιχτίρ, θα ξέρει κανένας απ' αυτούς που έσπευσαν να μετονομάσουν το Καρά-τεπέ της Λέσβου σε Μαυροβούνι
Είμαστε κι εμείς στην Ελλάδα μέσα στην πρωτοτυπία, όσον αφορά τη χρήσης της μάσκας, είναι και στο εξωτερικό κάτι κολοσσοί, όπως ο γερμανός υπουργός Οικονομικών...
Δεν είναι αθώοι. Οι ναζί στη φυλακή.
Ενώνουμε όλοι μαζί τις φωνές μας. «Δεν είναι αθώοι. Οι ναζί στη φυλακή». Είναι δημοκρατικό μας δικαίωμα, αλλά και καθήκον. Η απόφαση του Εφετείου στη δίκη της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, στις 7 Οκτωβρίου, η δικαίωση των θυμάτων και των οικογενειών τους αφορά την ίδια τη δημοκρατία, αφορά όλους μας.
Υπάρχουν ακόμα κάποιοι που στέκονται στην άκρη λέγοντας ότι αυτό το σύνθημα, που κατέκλυσε τις πορείες και τα μέσα μαζικής δικτύωσης, αποτελεί παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης;
Σε μια δημοκρατική πολιτεία η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη από τις πολιτικές εξουσίες και βρίσκεται σε αρμονία με το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Αυτό το αίσθημα που εκφράστηκε μέσα από τις πορείες που έγιναν σε όλη την Ελλάδα, στις 18 Σεπτεμβρίου, επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, και που μέχρι οι γιαγιάδες της Δραπετσώνας βγήκαν στα μπαλκόνια να χαιρετίσουν την πορεία και να τη... σταυρώσουν.
Το άρθρο Έχουμε δικαίωμα να λέμε «Δεν είναι αθώοι»; του Θανάση Καμπαγιάννη, δικηγόρου της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, τα λέει πολύ καλά.
Sketchbook Σεπτέμβριος 2020–Tabakeas on the roof
Αντίδραση του Ταμπακέα για τον Ούγαρ; Τί-πο-τα! Σαν να μην υπήρξε!
«Αφήστε με, καλλιτεχνάκια, εγώ ακολουθώ το όραμά μου. Εσείς σβήστε όπως τ' αστέρια μπροστά στο λαμπερό πρόσωπο του ήλιου».
Τέτοιος είσαι; Ε, να κι εγώ!
Το χαμογελαστό ψάρι
Ένα μεσημέρι ο ζωγράφος Κώστας Ευαγγελάτος ετοιμαζόταν να φάει ψάρι, ψητό και χαμογελαστό. Το λιμπίστηκα. Ευχαρίστως θα έτρωγα κι εγώ ένα ψαράκι, αλλά ποιος κάθεται να ξελεπιάσει, να καθαρίσει, να ψήσει και μετά να ξεκοκαλίσει; Μπελάς! Μου ερχόταν πιο εύκολο να το σκιτσάρω.
Η μητριαρχία και πώς τη χάσαμε μέσα απ' τα χέρια μας
Άμα δεν βαριόμουνα θα έφτιαχνα κόμικς επικών διαστάσεων με τίτλο «Η μητριαρχία και πώς τη χάσαμε μέσα από τα χέρια μας», αλλά έχουν περάσει δύο χρόνια και είμαι ακόμα στα προσχέδια.
Κεντρική ιδέα
Από καθαρή βλακεία τη χάσαμε και επί χιλιετίες μετανιώνουμε πικρά.
Έρχεται η Ούμπα
Είχε ο Ταμπακέας μια ιδέα για έναν Βίκινγκ που... (δεν αποκαλύπτω ακόμα) και μου έλεγε «Φτιάχτον εσύ, εγώ βαριέμαι». Σημείωσα μερικές μάλλον άχρηστες πληροφορίες για τα κράνη των Βίκινγκς και τα σουτιέν των γυναικών τους και αντί να φτιάξω το σκίτσο του Βίκινγκ που... (δεν αποκαλύπτω ακόμα, αλλά μη φανταστείτε ότι κάνει και τίποτα φοβερό), έφτιαξα το σκίτσο μιας Βίκινγκ, το οποίο δεν ήθελε να μείνει ούτε προσχέδιο ούτε ασπρόμαυρο. Έτσι προέκυψε η Ούμπα, που είναι και warrior και slut.
O μουσακάς
Κάποτε η Ιζόλα τραγούδησε για την πλάκα της ένα παραποιημένο τραγούδι, χωρίς να σκεφτεί το σύμπαν, και οι συνέπειες ήταν φοβερές. Χτες που βρέθηκε μπροστά σε μια πιατέλα μουσακά, έφαγε μισό κομμάτι. Ποια; Η Ιζόλα!
Γι' αυτό να προσέχετε τι λέτε και τι τραγουδάτε. Το σύμπαν ακούει!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)