Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Izola. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Izola. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η Ιζόλα συνομιλεί με τον Τηλέμαχο, το τρανς λιοντάρι

 



Ο Τηλεμάχος είναι λιοντάρι (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Είναι γενναίος, είναι καλλιτέχνης και είναι τρανς.
Σε λίγες μέρες θα συναντηθούμε για μία συνέντευξη εφ' όλης και προώλης.
Σας περιμένουμε με χαρά την Πέμπτη 13 Νοεμβρίου, στις 7 μ.μ, στο Beaver.
Με αγάπη
Ιζόλα

-----------------------------

Η βραδιά αφιερώνεται στη μνήμη δύο φίλων που έφυγαν:
του Βαγγέλη Χατζηνικολάου Ντόναλντ Ντάργουιν, ιδρυτικού μέλους των Proud Seniors Greece και
♥ και του Νίκου Διαμαντίδη Nikos Diaman, επίτιμου μέλους 



Άλλο η τρύπα κι άλλο το τριπάκι

 Η Ιζόλα, τίγκα στην κουλτούρα των ’60s, ξέρει καλά ότι άλλο η τρύπα κι άλλο το τριπάκι.
Μην κάνετε το συνηθισμένο λάθος και την εκνευρίσετε.


Στο μεταξύ εγώ ψάχνομαι για την εμφάνιση της Ιζόλας σε στριπάκια, ψάχνομαι για τις φούσκες, ψάχνομαι γενικώς.
— Η ιδέα να βάλεις χρώμα σου περνάει από το μυαλό;
— Όχι. Επιμένω στη διχρωμία.



Ούτε το σεξ κόβεται ούτε κι η νύστα

 Το HGW (Μαυρομιχάλη 138) δεν είναι μόνον ένας σοβαρός χώρος τέχνης, αλλά και πολύ φιλόξενος.

Να φταίει που ο χώρος ήταν φιλόξενος; Να φταίει που οι παριστάμενοι ήταν φίλοι και γνωστοί κι αισθανόμουν άνετα μαζί τους; Να φταίει που ήμουν κατάκοπη, γιατί σχεδίαζα την αφίσα με εξοντωτικούς ρυθμούς (εντάξει, τα παραλέω); Να φταίει ο αφράτος καναπές; Να φταίει που ήξερα την απάντηση στο ερώτημα;
Ψάχνω δικαιολογίες, γιατί στη διάρκεια της εκδήλωσης των Proud Seniors Greece «Κόβεται το σεξ;» με πήρε ο ύπνος κι έγειρα.




Νευράκια και ξεσπασματάκια

Η Ιζόλα, τον τελευταίο καιρό, έχει νεύρα, έτσι χωρίς λόγο. Που πάει να πει ότι υπάρχει λόγος, απλώς δεν τον ξέρουμε εμείς. Αλλά ούτε κι εκείνη. 

Το χαρτί είναι ευαίσθητο σημείο της Ιζόλας. Αυτό είναι γνωστό. Να, δείτε ΕΔΩ.
Οι Γάλλοι στείλανε το σωστό χαρτί. Το τιποτάκι της βιβλιοδεσίας, όμως, έκανε στραβή και δεν είναι η πρώτη φορά. Να, δείτε ΕΔΩ!






Να ζεις, να ρωτάς, να μαθαίνεις

Διαβάσατε το «Στριπ» που κυκλοφόρησε;
Για το «Στριπ» θα σας πω περισσότερα αργότερα, όχι τώρα, γιατί τώρα ετοιμάζω τη σελίδα του επόμενου τεύχους.



Ιώβεια ανυπομονησία

Αφιερωμένο στον Ηλία Ταμπακέα, τον πιο εμπνευστικό-δημιουργικό-φυσάω-αέρα-στα-πανιά-σου δάσκαλο του σκίτσου, της μάσας και του ζεν που κυκλοφορεί στον πλανήτη.


 

Δεν έχω πόμολα! (Ούτε κι εσείς έχετε)

Στην πρώτη καραντίνα, την άνοιξη του 2020, απόχτησα το κουσούρι να κρεμάω την μπουγάδα ή έστω κάποιο μέρος της στα πόμολα. 

 

Στη συνέχεια άρχισα να πιστεύω πως είναι υποχρεωτικό η μπουγάδα ή έστω κάποιο μέρος της να στεγνώνει κρεμασμένο στα πόμολα, γιατί αλλιώς μπορεί να συμβεί κάποιο μεγάλο κακό στην ανθρωπότητα. Δυο χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2022, βρίσκομαι σε αδιέξοδο.












Με τον Ζάρα!

 


Στις μέρες της δημοκρατίας που ζούμε, το είδαμε κι αυτό. Την Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου, στο θέατρο Καρέζη, στην παράσταση του έργου «1821-2021 Διακόσια χρόνια δανεικά», με τον Χριστόφορο Ζαραλίκο, μπούκαραν στη σκηνή ένα τηλεσούργελο και πέντε μπράβοι, επειδή ενοχλήθηκαν από μία ατάκα για τον εφοπλιστή, σλας επιχειρηματία, σλας αθλητικό παράγοντα, σλας καναλάρχη, σλας πολιτικό, σλας στιχουργό Μαρινάκη. Οι θεατές τους γιούχαραν και τους υποχρέωσαν να φύγουν.
Όχι, στις ειδήσεις δεν είπαν τίποτα. Όχι, η υπουργός Πολιτισμού δεν είπε τίποτα. Ούτε ο καλλιτεχνικός χώρος είπε πολλά. Λίγοι τοποθετήθηκαν. Γιατί; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος βγήκε κι είπε κάτι ήξεις αφήξεις και στο τέλος έριξε ένα δηλητηριασμένο βέλος περί αυτοδικίας κατά του Ζάρα. 
Αηδία έχουνε καταντήσει πια!
Μέσα στο κλίμα της διαφθοράς και της πνευματικής υποβάθμισης που ζούμε, είμαστε με την ελευθερία του λόγου και με τους καλλιτέχνες που δεν φιμώνονται!


Πετσέτα να πάρεις!

Οι μανάδες συνήθως λένε: «Ζακέτα να πάρεις». Εμένα η μάνα μου ήταν έτη φωτός μπροστά –42 για την ακρίβεια– αλλά μόνον όποιος έχει διαβάσει το Γυρίστε τον Γαλαξία με οτοστόπ μπορεί να το εκτιμήσει.