Η Ιζόλα συνομιλεί με τον Τηλέμαχο, το τρανς λιοντάρι

 

Ο Τηλεμάχος είναι λιοντάρι (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Είναι γενναίος, είναι καλλιτέχνης και είναι τρανς.
Σε λίγες μέρες θα συναντηθούμε για μία συνέντευξη εφ' όλης και προώλης.
Σας περιμένουμε με χαρά την Πέμπτη 13 Νοεμβρίου, στις 7 μ.μ, στο Beaver.
Με αγάπη
Ιζόλα

-----------------------------

Η βραδιά αφιερώνεται στη μνήμη δύο φίλων που έφυγαν:
♥ του Βαγγέλη Χατζηνικολάου Ντόναλντ Ντάργουιν, ιδρυτικού μέλους των Proud Seniors Greece και
♥ και του Νίκου Διαμαντίδη Nikos Diaman, επίτιμου μέλους 

Ξημέρωσε. Γαίαν έχοις ελαφράν! – για τον Διονύση Σαββόπουλο

 

Διονύσης Σαββόπουλος. Τι άλλο;

Partito Radicale

Ένα τραγούδι του που μεταδόθηκε 

από την εκπομπή Χειμερινό Ηλιοστάσιο, στις αρχές της δεκαετίας του ’80

Βάζω jump break και όποιος ενδιαφέρεται προχωράει και 
διαβάζει ένα κείμενό μου για τον Διονύση Σαββόπουλο.

Για τον Διονύση Σαββόπουλο

Αντίδοτο – 21 Οκτώβρη 2025

Το τραγούδι «Για τα παιδιά που ’ναι στο κόμμα»

ΚΛΙΚ

Η Ιζόλα, ο Ταμπακέας και η εμμονή του στην προοπτική

 

Ευχετήρια κάρτα για τη γιορτή του Ηλία Ταμπακέα

Αμάν Φαγιούμ!

 

Άλλη μία θεία υπερπαραγωγή

 

Όλες μου οι θείες είναι υπερπαραγωγές! Οικογενειακό μας!

Αυτή είναι η θεία Νίκη. Οι όμορφοι άνθρωποι δεν έχουν ηλικία. Μόνο γοητεία. Πόσο μάλλον όταν την υπογραμμίζουν κομψά με μία τσάντα-καρχαρία!

Έντγκαρ Άλαν Ταμπακέας

Χρόνια πολλά στον Ηλία Ταμπακέα, μοναδικό δάσκαλο του σκίτσου, της μάσας και του ζεν, και ταυτόχρονα από τα πιο ελεύθερα, εμπνευστικά και δημιουργικά και μυαλά που κυκλοφορούν στον πλανήτη!

Γαλαζάκι

 

Η Ιζόλα, ο Ισίδωρος και ο ήχος της σιωπής

Το «Στριπ» που κυκλοφορεί φιλοξενεί τον Ισίδωρο, τον άνθρωπο που έχει δυο τρεις λύσεις για κάθε πρόβλημα. 

 

Ιώβεια ανυπομονησία

Αφιερωμένο στον Ηλία Ταμπακέα, τον πιο εμπνευστικό-δημιουργικό-φυσάω-αέρα-στα-πανιά-σου δάσκαλο του σκίτσου, της μάσας και του ζεν που κυκλοφορεί στον πλανήτη.

 

Με τον Ζάρα!

 

Στις μέρες της δημοκρατίας που ζούμε, το είδαμε κι αυτό. Την Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου, στο θέατρο Καρέζη, στην παράσταση του έργου «1821-2021 Διακόσια χρόνια δανεικά», με τον Χριστόφορο Ζαραλίκο, μπούκαραν στη σκηνή ένα τηλεσούργελο και πέντε μπράβοι, επειδή ενοχλήθηκαν από μία ατάκα για τον εφοπλιστή, σλας επιχειρηματία, σλας αθλητικό παράγοντα, σλας καναλάρχη, σλας πολιτικό, σλας στιχουργό Μαρινάκη. Οι θεατές τους γιούχαραν και τους υποχρέωσαν να φύγουν.

Όχι, στις ειδήσεις δεν είπαν τίποτα. Όχι, η υπουργός Πολιτισμού δεν είπε τίποτα. Ούτε ο καλλιτεχνικός χώρος είπε πολλά. Λίγοι τοποθετήθηκαν. Γιατί; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος βγήκε κι είπε κάτι ήξεις αφήξεις και στο τέλος έριξε ένα δηλητηριασμένο βέλος περί αυτοδικίας κατά του Ζάρα. 

Αηδία έχουνε καταντήσει πια!

Μέσα στο κλίμα της διαφθοράς και της πνευματικής υποβάθμισης που ζούμε, είμαστε με την ελευθερία του λόγου και με τους καλλιτέχνες που δεν φιμώνονται!

Singin' in the rain ♫

Την Πέμπτη 14 Οκτωβρίου, που έβρεχε ο Θεός με τον Θεό και πλημμύρισε η Αθήνα, μέχρι που κάποια στο Αιγάλεω κυκλοφόραγε με κανό και κουπί, ο Ηλίας Ταμπακέας έφυγε σφαίρα από το σπίτι του, μες στον τρελό ενθουσιασμό, για να υποδεχτεί τους καινούργιους σπουδαστές της σχολής Ορνεράκη και γύρισε διπλά ενθουσιασμένος.

Καλή αρχή! Παιδιά, μην χάσετε ούτε λεπτό από την Ιστορία του Σκίτσου. Ο καθηγητής έχει τις καλύτερες συστάσεις: είναι ωκεανός γνώσεων και διαθέτει χιούμορ!

 

Δύο πραγματικές κιουρίες

Breakfast is a meal, but brunch is a culture.
Όλοι οι φινετσάτοι άνθρωποι το ξέρουμε αυτό.

Η πρόεδρος εκτός από φαγού είναι και συγγραφέας. 

Εδώ η γάτα Φρουλίτσα ετοιμάζεται να διαβάσει το καινούργιο βιβλίο της προέδρου.

Η Δημήτρης

 

Φόβοι ότι είναι νεκρή

Οι φόβοι βγήκαν αληθινοί

Ταυτοποιήθηκε

Εξ αποστάσεως εκπαίδευση

 

Αφιερωμένο στην Κύρα, που τηλεκπαιδεύει και ζορίζεται και παραπονιέται ότι της χρειάζονται πέντε μάτια ακόμα για να παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στην οθόνη της. Δεν είναι η μόνη.

Ζορίζονται οι εκπαιδευτικοί, ζορίζονται οι μαθητές, ζορίζεται το ίντερνετ...

Είδαμε κι εκείνα τα παιδιά στο χωριό Πεύκη να προσπαθούν να παρακολουθήσουν μάθημα μ' ένα κινητό κι ένα λάπτοπ στο καφενείο του χωριού, που είναι το μόνο μέρος που έχει ίντερνετ.

Κουράγιο, Κύρα. Κουράγιο εκπαιδευτικοί και μαθητές! Είμαστε στο πλευρό σας.

Τρία τσίγκινα κουτιά

στον Βελισσάριο

who went gentle into that good night

— Να τα πάω στην ανακύκλωση;
— Να τ' αφήσεις εκεί που βρίσκονται.
— Είναι άδεια. Τι τα θες;
— Να μη σε νοιάζει.
Τρία κουτιά νες καφέ, μεγάλο-μεσαίο-μικρό. Έχουν σοβαρό λόγο που βρίσκονται από τον περασμένο Ιούλιο το ένα πάνω στο άλλο στο μάτι της κουζίνας. Δεν είναι ακαταστασία, δεν είναι ινσταλέισο. Είναι μνημόσυνο.
— Εμένα θέλω να με αποτεφρώσετε, είχε δηλώσει ο Βελισσάριος. Για να μη σας βάλω σε έξοδα έχω κρατήσει ένα κουτί από νες καφέ για να με βάλετε μέσα.
— Σιγά τα χουβαρνταλίκια, μεγάλε!
— Έτσι είμ' εγώ.
Δεν έμαθα ποιο μέγεθος είχε διαλέξει για τεφροδόχο, γι' αυτό κι εγώ κράτησα, στη μνήμη του, τρία μεγέθη, ακόμα και το μικρό –λεπτός υπαινιγμός ότι ήταν ζουμπάς. Μαύρο χιούμορ ο Βελισσάριος; Μαύρο χιούμορ κι εγώ.
Βιάστηκε να την κάνει, λίγο προτού λειτουργήσει η Ριτσώνα και αποτεφρώθηκε στη Βουλγαρία. Γενικά βιάστηκε, αλλά πού να κάνω τα παράπονά μου;
Το φουμπού σήμερα θυμίζει στους φίλους ότι ο Βελισσάριος έχει τα γενέθλιά του.

Rage, rage against the dying of the light!

 Στους φίλους που την έκαναν, στον Μάνο Μαλαμίδη

Dylan Thomas reads "Do Not Go Gentle Into That Good Night"

Good Golly, Miss Molly – Το δημοψήφισμα

 

Τη νύχτα έγινε σκληρό δημοψήφισμα στο fb:
Ποιο από τα δύο θα σας άρεσε να δείτε σε διαστάσεις αφίσας;
Αυτό στ' αριστερά που είναι «απλό, λιτό και τα λέει όλα» ή αυτό στα δεξιά, που κάνει πολλή φασαρία;

Προτιμήθηκε η απλότητα που τα λέει όλα.

Ευχαριστώ θερμά τους φίλους που πήραν μέρος και βοήθησαν με τη γνώμη τους. Ευχαριστώ τον Ηλία Ταμπακέα, που η παρέμβασή του φέρνει πάντα κάτι φρέσκο και δημιουργικό.

Good Golly, Miss Molly

Όταν πέθανε ο Λιτλ Ρίτσαρντ έφτιαξα ένα σκίτσο, αλλά έμεινε ασπρόμαυρο, γιατί ήταν εποχή καραντίνας κι εγώ έβλεπα σειρές με πάθος. Τέλος καραντίνας χρωμάτισα το πορτρέτο κι έκανα μία σύνθεση με την ετικέτα από το σαρανταπεντάρι.

Λίγο αργότερα έφτιαξα αφίσα σε δύο εκδοχές. 

«Less is more», με φρέναρε ο Ταμπακέας, μέγας δάσκαλος του σκίτσου και του ζεν. «Η σύνθεση με το σαρανταπεντάρι είναι απλή, λιτή και τα λέει όλα. Η αφίσα έχει πολλά στοιχεία».

«The more the merrier», διαφώνησα εγώ για λογαριασμό του Λιτλ Ρίτσαρντ που την απλότητα και το ζεν τα έγραφε στα λαμέ του τα παπούτσια.

Η αστραφτερή και γλυκιά Σάντρα Ρόζα