Izola's world - Comics, cartoons, sketches and fanzines ♥ e-mail: izola.art@gmail.com
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα comics. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα comics. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κλιμακτηριάζουσες - Η Ζουζού και το μαγιόξυλο
Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Μόνο τα ονόματα άλλαξα.
ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΙΣΩΣ
Παραμονή Πρωτομαγιάς το βράδυ, τηλεφωνιέμαι με την Τσαπερδόνα (ηρωίδα σκίτσων της Ιζόλας, που συνδυάζει επιδέξια τις ιδιότητες της αξιοσέβαστης και της παλαβιάρας) και απενοχοποιούμαι για τη χρήση της πιπεράτης λέξης μαγιόξυλο.
Ξενυχτάω μετά μανίας για να φτιάξω την ιστορία της Ζουζούς. Μεσημέρι Πρωτομαγιάς τη δημοσιεύω.
Αργά τη νύχτα επικοινωνώ με τη Ζουζού.
— Δεν σε τάγκαρα, αλλά κατάλαβες ότι είναι δικό σου. Αφιερωμένο! της είπα.
— Καλά, τι σύμπτωση είναι αυτή! Πότε την έφτιαξες την ιστορία; μ' έκοψε.
— Χτες τη νύχτα.
— Πώς συντονιστήκαμε έτσι, βρε παιδί μου!
— Γιατί; Τι έγινε;
— Χτες τη νύχτα ξεκίνησε μια καινούργια ιστορία στη ζωή μου. Πολύ όμορφη και πολύ ίδια.
— Δηλαδή; Πόσο ίδια;
— Είκοσι πέντε χρόνια διαφορά.
Κλιμακτηριάζουσες 1
Να ’τη η πρώτη Κλιμακτηριάζουσα! Καλοδεχτείτε την!
Σήμερα θα γνωρίσετε και άλλες δύο. Αργότερα όμως. Βράδυ βγαίνουν αυτές.
Οι Κλιμακτηριάζουσες θα δημοσιεύονται κάθε Τετάρτη (επειδή το απόγευμα είναι κλειστά τα μαγαζιά, όπως λέει ο Ταμπακέας).
Ο Τάσος και το πρόσωπο που δεν κουράζεσαι ποτέ να κοιτάς
στον Τάσο Μαυράκη
Ο Τάσος είχε σπάνιο χιούμορ. Ήταν φίλος φίλων. Τον γνώρισα πολύ αργά και για πολύ λίγο. Θα ήθελα να τον είχα γνωρίσει καλύτερα.
Ο διάλογος είναι αυτούσιος. Έγινε σε κάποια από τις συναντήσεις μας στο Σουαρέ ντε Βοτανίκ την άνοιξη του 2013. Κι ύστερα έγινε σκίτσο.
Ο Τάσος έφυγε πριν από δύο χρόνια. Πλησιάζοντας το Πάσχα, φέτος, το εκτύπωσα σε 10 αντίτυπα για τους στενούς του φίλους, τα αρίθμησα, τα υπέγραψα και τα σφράγισα πίνοντας καφέ παρέα με τον Σοφικίτη. Ξέρετε, αυτόν που έχει «ένα πρόσωπο που δεν κουράζεσαι ποτέ να κοιτάς» και που το περίμενε με λαχτάρα.
«Ένα πρόσωπο που δεν κουράζεσαι ποτέ να κοιτάς»
Ένα καλοκαίρι ο φίλος μου το Κοσόν έπεσε με τη μηχανή κι έσπασε το πόδι του. Ήμουν όλη τη μέρα στο σπίτι του και του κράταγα συντροφιά. Στο ενδιάμεσο έρχονταν διάφοροι φίλοι για να δουν τι κάνει και μήπως χρειάζεται τίποτα. Μια μέρα ήρθε κι ο Σοφικίτης. Δεν τον γνώριζα. Κάθισε, περάσαμε ευχάριστα κι έφυγε. Το Κοσόν μετά με ρώτησε πώς μου φάνηκε.
— Έχει ένα πρόσωπο που δεν κουράζεσαι ποτέ να κοιτάς, απάντησα μαγεμένη.
Από τη μια που δεν περίμενε ν' ακούσει τέτοια απάντηση, από την άλλη η αναγκαστική ξάπλα κι η κλεισούρα, φέραν αντιδράσεις που δεν περίμενα. Μούτρα και νευράκια. Η ζήλεια κράτησε χρόνια. Και από τότε όταν αναφέρεται στον Σοφικίτη, με κοιτάζει λοξά και συμπληρώνει: «Ξέρεις αυτός που το πρόσωπό του δεν κουράζεσαι ποτέ να κοιτάς».
Όμως ο Τάσος, όπως θα ξέρετε, είχε εντελώς τελείως διαφορετική γνώμη.
Τζατζίκι και μπούκοβο
στη μνήμη ενός ανθρώπου με πολλή εξυπνάδα, χιούμορ, καλοσύνη και αφάνταστη ψυχική δύναμη. Με τον τρόπο ζωής του στήριξε τις επιλογές του και το δικαίωμά του να είναι διαφορετικός. Για μένα δεν υπήρξε ποτέ διαφορετικός. Η Μέροπς ήταν ο καλύτερος φίλος μου. Για τη Μέροπς ο καλύτερος τρόπος να κοιτάς την πάρτη σου ήταν να νοιάζεσαι για τον άλλον.
Ζωική και επικίνδυνη
αφιερωμένο στη Zoe Savina
Η ζωική κι επικίνδυνη τσάντα της Zoe Savina καταβρόχθισε ένα πιράνχας που βολόδερνε στον χορό της πρεσβείας. Μην περιμένετε να καταλάβετε πάρα πολλά. Εσωτερικό αστείο.
Η ζωική κι επικίνδυνη τσάντα της Zoe Savina καταβρόχθισε ένα πιράνχας που βολόδερνε στον χορό της πρεσβείας. Μην περιμένετε να καταλάβετε πάρα πολλά. Εσωτερικό αστείο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)