Γοητεία και πείρα. Κίνδυνος!

Αν πρόκειται να μπερδευτείτε με πολύ μεγαλύτερο, σκεφτείτε το διπλά.

Καληνυχτούδια

Bamboo, do not go gentle into that good night.

 

Οι θείες μου οι τεντιμπόισες

Οι θείες μου είναι απρόβλεπτες, παράλογες κι εκνευριστικές. Όσο περνάν τα χρόνια γίνονται πιο απρόβλεπτες, πιο παράλογες και πιο εκνευριστικές, αλλά μου έχουν μείνει μόνον αυτές οι τρεις και μου είναι πολύτιμες.

Το τελευταίο τους χόμπι είναι να κάνουν κόντρες με την έννομη τάξη και πατίνι τη ζωή του δικηγόρου.

Ημέρα της Μητέρας

Μπορεί να μην είναι όλες οι μαμάδες τόσο προχώ όσο η Τσαπερδόνα, η μαμά της φίλης μου της Όρουγκας, αλλά όλες επιφυλάσσουν λαχτάρες στις κόρες τους. Να το εμπεδώσουμε αυτό. Στις κόρες, όχι στους γιους. Και αυτό να το εμπεδώσουμε. Όλες τους!

Ευχές

Αγαπημένοι φίλοι,

κάποια μέρα του περσινού δύσκολου χειμώνα, ήρθε στο σπίτι η Κική, φίλη, συγγραφέας και αγωνίστρια, φέρνοντας μαζί της του κόσμου τα καλά. Δώρα για μένα, για την Ιζόλα (κάτι εντυπωσιακά στολίδια για τα μαλλιά), μέχρι και παιχνίδια για τα ρυζογαλάκια τα γατιά μου. 

Ανάμεσά τους ήταν και μια αφράτη κουβερτούλα, χνουδωτή από τη μια μεριά και σαν βελούδινη από την άλλη. Την αγάπησα αμέσως.

Την έριχνα επάνω μου σαν κάπα και μου χάριζε θαλπωρή και ασφάλεια τις νύχτες στο σχεδιαστήριο ή τυλιγόμουν όταν έπαιρνα κανένα υπνάκι στον καναπέ... Την έλεγα «η κουβέρτα της στοργής». Δεν την αποχωρίστηκα ούτε τον Ιούνιο, που έπρεπε να περάσω κάποιες μέρες στο κρεβάτι. Μου χάριζε σιγουριά και ασφάλεια. 

Βέβαια, καλοκαριάτικα δεν σκεπαζόμουν. Θα έβγαζα την μπέμπελη. Ήταν ένα αφράτο μαξιλάρι κι εγώ καθισμένη επάνω του ένιωθα σιγουριά, και με τα σαραντάρια που χτύπαγε στην Αθήνα, όπως καταλαβαίνετε, έβγαζα την μπέμπελη. Αλλά δεν το παραδεχόμουν με τίποτα.

Οι φίλοι είχαν μάθει και την έλεγαν κι εκείνοι «κουβέρτα της στοργής». Όταν κάποια μέρα η κουβέρτα της στοργής πλυμένη και μοσχοβολώντας λεβάντα, μπήκε στο ντουλάπι, ξέραμε όλοι ότι οι ζόρικες μέρες έγιναν παρελθόν. 

Αυτή τη μικρή ιστορία σας τη στέλνω μαζί με τις ευχές μου να έχετε πάντα μια κουβέρτα της στοργής και κάμποση κωλοφαρδία, που είναι εξίσου απαραίτητη.

Σας φιλώ με αγάπη

Η Γη είναι επίπεδη

Σκίτσα που φτιάχνουμε όταν δεν περνάει η ώρα

Για πολλούς η τελευταία
Αυτή η υπόμνηση  είναι γραμμένη στο ρολόι μιας εκκλησίας κάπου στη Μάλτα.

Πατερούλη, μητερούλα

Οι άγγελοι πετάνε

Αλλωνών

Από ένα τραγούδι του Γιώργου Μαρίνου είναι οι στίχοι. Όχι δικοί μου.
Και τα παρακάτω σοφά λόγια άλλοι τα είπανε.

– Τι έπαθες; –Σμέτανα!

Απροσκύνητη

Καπνά και συμφέροντα

Σφάξε με

Δαγκωματιές

Όχι, δεν είναι η ανιψιά μου. Η ανιψιά μου δεν κάνει τέτοια. Είναι ήρεμη δύναμη (χάρισμα που έχει πάρει από τη θεία της). Αυτά είναι...

Ενοχές! Αυτή η μάστιγα

Ο ταχυδρόμος έρχεται, ο ταχυδρόμος πάει...

Εγώ, η ηρωίδα!

Δεν φταίει ο παρ' Αρείω. Αλλά κάπου πρέπει να ξεσπάσω κι εγώ.

Βαρύγδουπες ανακοινώσεις